Sözlük Girdisi
Δείναν
Dina'yı
Kök
Δεῖνα
Dilbilgisi
Özel isim, dişil, tekil, belirtme (accusative) hâli.
Temel Anlam
Dina (Yakup'un kızı).
Etimoloji
İbranice 'Dina' (דִּינָה - 'yargılanmış/haklı kılınmış') isminin Grekçeleştirilmiş formudur.
Septuaginta'da Kullanımı
Yaratılış 34'te Yakup ve Lea'nın kızı Dina'dan bahsedilen bölümlerde belirtme hâlinde kullanılır.
İlgili Kelimeler
Δεῖνα (yalın hâli)