Sözlük Girdisi
Δείνα
falan, filan, falanca / korkunç şeyler, felaketler
Septuaginta metninde bu kelimenin 3 farklı yazımı bulundu.
Δείνα
Kök
δεῖνα
Dilbilgisi
Belgisiz zamir, eril/dişil/nötr, tekil, yalın/belirtme hâli.
Temel Anlam
Falan, filan, falanca kişi.
Etimoloji
Klasik Yunancadan beri var olan, kökeni tam olarak açıklanamayan ancak işaret zamirleriyle ilişkili olduğu düşünülen bir kelimedir.
Septuaginta'da Kullanımı
Belirli bir kişinin veya yerin adını doğrudan anmamak için kullanılır (örn. Rut 4:1'deki 'falan adam' ifadesinde).
İlgili Kelimeler
Yoktur.
δεινὰ
Kök
δεινός
Dilbilgisi
Sıfat, Nötr - Yalın/Belirtme Hâli (Nominative/Accusative) - Çoğul veya Dişil - Yalın Hâli (Nominative) - Tekil (Ağır aksanlı varyant)
Temel Anlam
Korkunç şeyler, dehşet verici olaylar, büyük felaketler
Etimoloji
δέος kökenli δεινός sıfatının çekimli formudur.
Septuaginta'da Kullanımı
Genellikle nötr çoğul isimleşmiş sıfat olarak 'büyük felaketler, acılar, belalar' anlamında kullanılır.
İlgili Kelimeler
δεινός, δεινόω
δεινά
Kök
δεινός
Dilbilgisi
Sıfat, Nötr - Yalın/Belirtme Hâli (Nominative/Accusative) - Çoğul veya Dişil - Yalın Hâli (Nominative) - Tekil (Tiz aksanlı varyant)
Temel Anlam
Korkunç şeyler, dehşet verici olaylar, büyük belalar
Etimoloji
δέος kökenli δεινός sıfatının çekimli formudur.
Septuaginta'da Kullanımı
Baş gösteren büyük musibetleri ve korkunç durumları ifade etmek için kullanılır.
İlgili Kelimeler
δεινός, δεινότης