Sözlük Girdisi
εἰσακούσῃ
dinlesin, kulak versin, işitsin
Kök
εἰσακούω
Dilbilgisi
Fiil, Aorist (Geçmiş Zaman), Etken Çatı, Dilek-Şart (Subjunctive) Kipi, 3. Tekil Şahıs (veya alternatif olarak Aorist Orta Çatı Dilek-Şart Kipi 2. Tekil Şahıs; ancak bağlama göre genellikle 3. Tekil Şahıs Etken tercih edilir)
Temel Anlam
Kulak vermek, dinlemek, duymak, duayı kabul etmek
Etimoloji
εἰς (içine, -e doğru) edatı ile ἀκούω (duymak, işitmek) fiilinin birleşiminden türetilmiştir.
Septuaginta'da Kullanımı
Tanrı'nın kulunun yakarışını işitmesi veya bir kişinin Tanrı'nın buyruğunu dinlemesi durumlarında kullanılır.
İlgili Kelimeler
εἰσακούω, ἀκοή