Sözlük Girdisi
ἐρήμου
çölün, ıssız yerin, ıssız
Kök
ἔρημος
Dilbilgisi
Sıfat / İsim, dişil/eril, tekil, genitif (tamlayan) hâli
Temel Anlam
Issız, terk edilmiş, boş; isimleştiğinde: çöl, ıssız yer, bozkır
Etimoloji
ἔρημος (ıssız, terk edilmiş, çöl) kelimesinden gelir. Kökeni Hint-Avrupa dil ailesindeki 'boşaltmak, ayırmak' köküne dayanır.
Septuaginta'da Kullanımı
İbranice 'midbar' (çöl, vahşi doğa) kelimesinin temel karşılığıdır. İsrailoğulları'nın Mısır'dan çıkıştan sonra dolaştığı çölü ve Tanrı ile olan sınanma/karşılaşma mekânını ifade eder.
İlgili Kelimeler
ἐρημόω, ἐρήμωσις, ἔρημος