Sözlük Girdisi

ἔρημος

çöl, ıssız yer, ıssız, yalnız / çöl, ıssız / Çöl, ıssız yer, vahşi doğa; ıssız, tenha.

Septuaginta metninde bu kelimenin 4 farklı yazımı bulundu.

ἔρημος

ἔρημος

Sıfat/İsim, Dişil/Eril, Tekil, Yalın Hâl (Nominative)

Issız, yalnız, terk edilmiş; isim olarak kullanıldığında: çöl, vahşi doğa

Kökü tam olarak bilinmemekle birlikte, yalnızlık ve ıssızlık bildiren antik bir kelimedir.

İbranice 'midbar' (çöl, kır) kelimesinin temel karşılığıdır. İsraillilerin Mısır'dan çıkıştan sonra geçtikleri çöl dönemini ve Tanrı ile olan sınanma/yakınlaşma mekanını ifade eder.

ἐρημία, ἐρημόω, ἐρήμωσις

ἔρημος·

ἔρημος

Sıfat/İsim, Dişil/Eril, Tekil, Yalın Hâl (Nominative) [Noktalama işaretli form]

Çöl, ıssız yer (cümle içi duraklama ile)

eremos (ıssız, yalnız) sıfatından gelir.

Standart kullanım, metin içi duraklama veya soru işareti içeren bağlamlarda yer alır.

ἔρημος, ἐρημόω

ἔρημός

ἔρημος

Sıfat/İsim, Dişil/Eril, Tekil, Yalın Hâl (Nominative) [Çift aksanlı/Vurgulu form]

Çöl, ıssız yer, yalnız (ardından gelen enklitik kelime nedeniyle çift aksan almıştır)

eremos (ıssız, yalnız) sıfatından gelir.

Vurgulu veya enklitik kelimelerle kurulan cümle yapılarında çölü veya ıssızlığı ifade eder.

ἔρημος, ἐρημόω

῎Ερημος·

ἔρημος

Sıfat / İsim, Dişil (bazen Eril), Yalın Hâl, Tekil. Sonda bulunan noktalı virgül (·) antik metinlerdeki noktalama işaretidir (üst nokta / noktalı virgül).

Issız, boş, terk edilmiş (sıfat); çöl, vahşi doğa, ıssız yer (isim, genellikle dişil tanımlık 'ἡ' ile).

Klasik Yunanca ἔρημος (ıssız, terk edilmiş) kelimesinden gelir. Kökeni tam olarak bilinmemektedir.

Septuaginta'da İbranice 'midbar' (çöl, kır) kelimesinin karşılığıdır. İsraillilerin Mısır'dan çıktıktan sonra 40 yıl boyunca dolaştığı 'çöl' dönemini ve teolojik olarak Tanrı ile karşılaşma/sınanma yerini ifade eder.

ἐρημόω (ıssızlaştırmak), ἐρήμωσις (yıkım/ıssızlaşma).

← Sözlükte ara