Sözlük Girdisi
ἐτελεύτησε
öldü, vefat etti
Kök
τελευτάω
Dilbilgisi
Fiil, Etken Çatı, Di'li Geçmiş Zaman (Aorist), Bildirme Kipi (Indicative), 3. Tekil Şahıs (Hareketli 'ν' almamış form)
Temel Anlam
Öldü, vefat etti, yaşamı son buldu.
Etimoloji
τελευτή (son, ölüm) isminden ve τέλος (son) kökünden türetilmiştir.
Septuaginta'da Kullanımı
Önemli şahsiyetlerin (Yakup, Yusuf, Musa vb.) vefatını bildiren kronolojik kayıtlarda çok sık geçer.