Sözlük Girdisi
κατοικοῦντος
yaşayanın, ikamet edenin
Kök
κατοικέω
Dilbilgisi
Fiil, Şimdiki Zaman, Etken Çatı, Ortaç (Participle), Eril/Nötr, Tekil, Genitif (İlgi Hâli)
Temel Anlam
İkamet edenin, yaşayanın
Etimoloji
κατά ve οἰκέω birleşiminden. Kök: οἶκος.
Septuaginta'da Kullanımı
Bir yerin sakininin mülkiyeti, aidiyeti veya eyleminin kaynağı belirtilirken kullanılır.
İlgili Kelimeler
κατοικέω, οἶκος