Sözlük Girdisi
ΜΕΓΑΛΑΙ
Büyükler / ulu olanlar / büyükler, büyük (dişil çoğul) / büyükler
Septuaginta metninde bu kelimenin 3 farklı yazımı bulundu.
ΜΕΓΑΛΑΙ
Kök
μέγας
Dilbilgisi
Sıfat, Dişil, Yalın, Çoğul (Büyük harfle yazılmış form)
Temel Anlam
Büyükler, ulu olanlar, muazzamlar (dişil isimleri nitelemek için)
Etimoloji
Hint-Avrupa kökenli *meg- (büyük, ulu) kökünden gelir. Latince 'magnus' ile akrabadır.
Septuaginta'da Kullanımı
İbranice 'gedolot' (büyük şeyler/işler) veya büyük şehirleri, vaatleri, doğa olaylarını niteleyen dişil sıfat karşılığıdır.
İlgili Kelimeler
μέγας (büyük), μεγαλύνω (yüceltmek), μεγαλοπρέπεια (görkem)
μεγάλαι
Kök
μέγας
Dilbilgisi
Sıfat, Yalın Hâl (Nominative), Dişil, Çoğul
Temel Anlam
Büyükler (dişil çoğul isimleri niteler)
Etimoloji
μέγας sıfatının dişil çoğul formudur.
Septuaginta'da Kullanımı
Büyük şehirler, büyük topluluklar veya büyük güçler gibi dişil isimleri nitelemek için kullanılır.
İlgili Kelimeler
μεγάλαι·
Kök
μέγας
Dilbilgisi
Sıfat, Yalın Hâl (Nominative), Dişil, Çoğul [Noktalı virgül/durak işareti içeren form]
Temel Anlam
Büyükler (dişil çoğul)
Etimoloji
μέγας sıfatının dişil çoğul formunun cümle sonu veya durak işareti almış halidir.
Septuaginta'da Kullanımı
Metin içi noktalama işareti barındıran standart sıfat kullanımıdır.