Sözlük Girdisi
παῦσαι
dur, vazgeç, son ver
Kök
παύω
Dilbilgisi
Fiil, Belirsiz Geçmiş Zaman (Aorist), Orta Çatı (Middle), Emir Kipi (Imperative), 2. Tekil Şahıs (Not: Aynı yazım, Etken Çatı Mastar [Infinitive] veya 3. Tekil Şahıs İstek Kipi [Optative] de olabilir; ancak emir kipi kullanımı Septuaginta'da yaygındır)
Temel Anlam
Durmak, vazgeçmek, son vermek, kendi eylemini durdurmak
Etimoloji
Proto-Hint-Avrupa kökenli *pau- (durmak, bırakmak) kökünden gelir.
Septuaginta'da Kullanımı
İbranice 'hadal' (vazgeçmek, durmak) veya 'sabat' (durmak, sebt yapmak) fiillerinin karşılığı olarak, bir eylemi sonlandırma çağrısıdır.
İlgili Kelimeler
παῦλα (ara), κατάπαυσις (huzur, dinlenme yeri)