Sözlük Girdisi
πεποιθυῖα
güvenen, bel bağlayan
Kök
πείθω
Dilbilgisi
Fiil, Ortaç, Perfect (2. Perfect), Etken (Anlamca Etken/Deponent), Dişil, Yalın, Tekil
Temel Anlam
Güvenen, sığınan, emin olan (dişil özne)
Etimoloji
πείθω (ikna etmek) fiilinin intransitive (geçişsiz) perfect formudur. Bu form etken anlamda 'güvenmek' demektir.
Septuaginta'da Kullanımı
Tanrı'ya güvenen bir can (ψυχή) veya şehir (örn. Yeruşalim) için sıklıkla kullanılır.