Sözlük Girdisi
πιστεύσῃς
İnanasın, iman edesin, güvenesin
Kök
πιστεύω
Dilbilgisi
Fiil, Aorist (Geçmiş Zaman), Etken Çatı, Dilek-Şart (Subjunctive) Kipi, 2. Tekil Şahıs.
Temel Anlam
İnanmak, güvenmek, iman etmek.
Etimoloji
πίστις (güven, inanç) isminden türetilmiştir; kökeni πείθω (ikna etmek) fiilidir.
Septuaginta'da Kullanımı
İbranice 'aman' fiilinin çevirisi olarak, genellikle olumsuz emir cümlelerinde (μή + subjunctive) 'inanmayasın / inanma' anlamında kullanılır.