Sözlük Girdisi
συντετελεσμένα
tamamlanmış olanlar, bitirilmiş şeyler
Kök
συντελέω
Dilbilgisi
Fiil, Yakın Geçmiş Zaman (Perfect), Edilgen Çatı (Passive), Ortaç (Participle), Nötr (Neuter), Yalın/Belirtme/Seslenme Hâli (Nominative/Accusative/Vocative), Çoğul (Plural)
Temel Anlam
Tamamlanmış olan (şeyler), tamamen bitirilmiş ve etkisi sürmekte olan işler.
Etimoloji
σύν (birlikte, tamamen) edatı ile τελέω (tamamlamak, bitirmek, yerine getirmek; kökeni τέλος 'son, amaç') fiilinin birleşmesinden oluşmuştur.
Septuaginta'da Kullanımı
Tanrı'nın yaratılışta veya tarihte tamamen gerçekleştirdiği, bitmiş ve kalıcı sonuçları olan işleri veya kehanetlerin gerçekleşmiş durumunu ifade eder.