Sözlük Girdisi
τελευτῆσαι
Ölmek, yaşamı son bulmak, bitirmek
Kök
τελευτάω
Dilbilgisi
Fiil, aorist (geçmiş zaman), etken çatı, mastar (infinitive)
Temel Anlam
Bitirmek, sona erdirmek, hayatı son bulmak, ölmek
Etimoloji
τέλος (son, amaç, bitiş) isminden türetilen τελευτή (son, ölüm) isminden gelmektedir.
Septuaginta'da Kullanımı
Septuaginta'da genellikle İbranice 'mût' (ölmek) fiilinin karşılığı olarak fiziksel ölümü ifade etmek için kullanılır.