Sözlük Girdisi
ἀκούει
işitiyor, duyuyor, dinliyor
Kök
ἀκούω
Dilbilgisi
Fiil, Şimdiki Zaman (Present), Etken Çatı (Active), Haber Kipi (Indicative), 3. Tekil Şahıs
Temel Anlam
Duyuyor, işitiyor, dinliyor, itaat ediyor
Etimoloji
Hint-Avrupa dil ailesindeki *h₂ḱows- (duymak) kökünden gelir.
Septuaginta'da Kullanımı
İbranice 'şama' (işitmek, itaat etmek) fiilinin karşılığıdır. Tanrı'nın halkının dualarını işitmesi veya insanın Tanrı'yı dinlemesi bağlamında çok sık geçer.