Sözlük Girdisi
ἀκούοντα
işiteni, duyanı, işiten (şeyler) / işiteni, duyanı, işitenleri
Septuaginta metninde bu kelimenin 2 farklı yazımı bulundu.
ἀκούοντα
Kök
ἀκούω
Dilbilgisi
Fiil, Şimdiki Zaman (Present), Etken Çatı (Active), Ortaç (Participle), Eril Belirtme Hâli (Accusative) Tekil veya Nötr Yalın/Belirtme/Seslenme Hâli Çoğul
Temel Anlam
İşiten, duyan (kişiyi/şeyi)
Etimoloji
Hint-Avrupa dil ailesindeki *h₂ḱows- (duymak) kökünden gelir.
Septuaginta'da Kullanımı
Tanrı'nın sözünü veya bir sesi işiten bir kimseyi ya da nesneyi nitelemek için kullanılır.
ἀκούοντά
Kök
ἀκούω
Dilbilgisi
Fiil, Şimdiki Zaman, Etken Çatı, Ortaç (Participle), Eril Tekil Akuzatif (Yükleme) Hâli VEYA Nötr Çoğul Nominatif/Akuzatif Hâli (Kelime sonundaki akut aksan, bir sonraki kelimeden ötürü enklitik bir vurgu kayması veya tonlama değişikliğini gösterir)
Temel Anlam
İşiteni, duyanı (eril tekil nesne) veya işiten şeyleri (nötr çoğul)
Etimoloji
Proto-Hint-Avrupa kökenli *h₂ḱows- (işitmek, duymak) kökünden gelir.
Septuaginta'da Kullanımı
İbranice 'šāmaʿ' fiilinin şimdiki zaman etken ortaç karşılığıdır. Genellikle Tanrı'nın sözünü o anda dinlemekte olan bir kitleyi veya kişiyi belirtir.