Sözlük Girdisi
ἀκούσας
işitmiş olan, işitince, duyduktan sonra
Kök
ἀκούω
Dilbilgisi
Fiil, Aorist (Geçmiş Zaman), Etken Çatı, Ortaç (Participle), Eril Tekil Nominatif (Yalın) Hâli
Temel Anlam
İşitmiş olan (erkek), duyduktan sonra, işitince
Etimoloji
Proto-Hint-Avrupa kökenli *h₂ḱows- (işitmek, duymak) kökünden gelir.
Septuaginta'da Kullanımı
Septuaginta'nın öyküleyici bölümlerinde çok yaygındır; bir karakterin (örn. Musa, Davut) bir haberi veya Tanrı'nın sözünü işitmesinin ardından gelen tepkisini ifade eder.