ἄκρας

Septuaginta metninde bu kelimenin 2 farklı yazımı bulundu.

ἄκρος

Sıfat/İsim, dişil, -in hâli (genitive) tekil veya -i hâli (accusative) çoğul

Ucun, zirvenin, kalenin (tekil genitive); uçları, zirveleri, kaleleri (çoğul accusative)

Hint-Avrupa kökenli *ak- (keskin, uç, sivri) kökünden türemiştir.

Coğrafi sınırların uç noktalarını veya kaleleri belirtmek için kullanılır.

ἄκρον, ἀκρόπολις

ἄκρας·

ἄκρος

Sıfat/İsim, dişil, -in hâli (genitive) tekil veya -i hâli (accusative) çoğul (noktalı virgül/soru işareti noktalama işaretli form)

Ucun, zirvenin, kalenin / uçları, zirveleri (cümle sonu veya duraklama)

Hint-Avrupa kökenli *ak- (keskin, uç, sivri) kökünden türemiştir.

Metin içi duraklama veya soru içeren cümlelerdeki standart kullanım.

ἄκρον, ἀκρόπολις