Sözlük Girdisi
ἀνθρώπου
insanın, insanoğlunun / insanın
Septuaginta metninde bu kelimenin 2 farklı yazımı bulundu.
ἀνθρώπου
Kök
ἄνθρωπος
Dilbilgisi
İsim, Eril, Tamlayan Hâl (Genitive), Tekil.
Temel Anlam
İnsanın, insanoğlunun.
Etimoloji
ἄνθρωπος (insan) kelimesinden türetilmiştir.
Septuaginta'da Kullanımı
İbranice 'ben-adam' (insanoğlu) ifadesinin çevirisinde (υἱὸς ἀνθρώπου) tamlayan olarak çok önemli bir teolojik kullanıma sahiptir.
ἀνθρώπου·
Kök
ἄνθρωπος
Dilbilgisi
İsim, Eril, Tekil, Genitif (İlgi Hâli). Sonunda noktalı virgül (üst nokta / Yunanca noktalı virgül) işareti bulunmaktadır.
Temel Anlam
İnsanın, bir insanın, insanoğlunun; genel anlamda insan türüne ait olan.
Etimoloji
ἀνήρ (erkek/insan) ve ὤψ (göz/yüz) kelimelerinin birleşiminden türediği düşünülmektedir; 'insan yüzlü' veya 'yukarı bakan' anlamından evrilmiştir.
Septuaginta'da Kullanımı
İbranice 'Adam' (אָדָם) veya 'Enoş' (אֱנוֹשׁ) kelimelerinin karşılığı olarak sıklıkla kullanılır. Beşeriyeti, Tanrı karşısındaki ölümlü insanı temsil eder.
İlgili Kelimeler
ἀνθρώπινος (insani), ἀνθρωποκτόνος (katil)