Sözlük Girdisi
ἀοίκητον
ıssız, üzerinde yaşanmayan (yeri/şeyi)
Kök
ἀοίκητος
Dilbilgisi
Sıfat, Eril/Dişil Belirtme Hâli (Accusative) Tekil veya Nötr Yalın/Belirtme Hâli (Nominative/Accusative) Tekil
Temel Anlam
Issız, üzerinde yaşanmayan, insansız, meskûn olmayan.
Etimoloji
Ön ek ἀ- (olumsuzluk eki) ve οἰκέω (ikamet etmek, yaşamak) fiilinden türetilmiştir.
Septuaginta'da Kullanımı
Genellikle çöller, harap olmuş şehirler veya lanetlenmiş topraklar için (İbranice 'lo noshav' veya benzeri ıssızlık ifadelerini karşılamak üzere) kullanılır.
İlgili Kelimeler
οἶκος (ev), οἰκέω (yaşamak), κατοικέω (yerleşmek)