ἀσχημοσύνη

Septuaginta metninde bu kelimenin 2 farklı yazımı bulundu.

ἀσχημοσύνη

İsim, yalın hâl, dişil, tekil.

Uygunsuzluk, yakışıksızlık, edepsizlik, çıplaklık, mahrem yerler.

ἀσχήμων (uygunsuz, çirkin, biçimsiz) sıfatından türetilmiş soyut isimdir.

Özellikle Tevrat'ta (Levililer) cinsel sınırları ve çıplaklığı (İbranice 'ervah' karşılığı) ifade etmek için teknik bir terim olarak kullanılır.

ἀσχημονέω, ἀσχήμων

ἀσχημοσύνῃ

ἀσχημοσύνη

İsim, yönelme/bulunma/araç hâli (dative), dişil, tekil.

Çıplaklıkta, utançta, yakışıksızlıkta.

ἀσχήμων (uygunsuz, biçimsiz) kökünden türetilmiştir.

Utanç verici bir durumda bulunmayı veya bir eylemin yakışıksız bir şekilde yapıldığını belirtmek için kullanılır.