ἀτιμίαν

Septuaginta metninde bu kelimenin 2 farklı yazımı bulundu.

ἀτιμία

İsim, dişil, belirtme hâli (accusative), tekil

Onursuzluğu, utancı, şerefsizliği (eylemin doğrudan nesnesi olarak)

ἀ- (olumsuzluk eki) + τιμή (onur, değer) kökünden türetilmiş dişil soyut isimdir.

İlahî ceza olarak halkın üzerine çöken utancı veya bir kişinin başkasına reva gördüğü aşağılamayı belirtmek için nesne konumunda sıkça kullanılır.

ἀτιμία, ἀτιμάζω

ἀτιμίαν·

ἀτιμία

İsim, dişil, belirtme hâli (accusative), tekil (sonunda noktalı virgül/üst nokta noktalama işareti mevcuttur)

Onursuzluğu, utancı (cümle sonu veya duraklama işaretiyle)

ἀ- (olumsuzluk eki) + τιμή (onur, değer) kökünden türetilmiş dişil soyut isimdir.

Standart kullanım; cümle yapısında vurgulu bir duraklamadan önce gelen belirtme hâlindeki nesne.

ἀτιμία, ἀτιμάζω