ἀφὴ

Septuaginta metninde bu kelimenin 5 farklı yazımı bulundu.

Kök

ἁφή

Dilbilgisi

İsim, Dişil, Yalın Hâl, Tekil.

Temel Anlam

Dokunma, temas, eklem, bağ, (tıp dilinde) veba lekesi veya yara izi.

Etimoloji

ἅπτω (dokunmak, tutuşturmak) fiilinden türetilmiştir.

Septuaginta'da Kullanımı

Levililer kitabında cüzzam ve deri hastalıklarının muayenesi bağlamında 'yara, leke, dokunulan yer' (İbranice 'nega') anlamında teknik bir terim olarak sıkça kullanılır.

İlgili Kelimeler

ἅπτω, ἁφή

ἀφῇ

Kök

ἀφίημι

Dilbilgisi

Fiil, Aorist (Geçmiş Zaman), Etken Çatı, Dilek-Şart Kipi (Subjunctive), 3. Tekil Şahıs

Temel Anlam

Bırakırsa, bağışlarsa, izin verirse

Etimoloji

ἀπό (uzak, -den) edatı ile ἵημι (göndermek, salmak) fiilinin birleşiminden türemiştir.

Septuaginta'da Kullanımı

Yasal veya teolojik koşul cümlelerinde, bir kişinin günahının bağışlanması veya bir şeyi serbest bırakması durumunu ifade eder.

İlgili Kelimeler

ἄφεσις (bağışlama, serbest bırakma), ἀφίημι (bırakmak)

ἁφὴ

Kök

ἁφή

Dilbilgisi

İsim, Dişil, Yalın Hâl (Nominative), Tekil (Cümle içinde vurgu kaymasıyla ağır aksan alan form).

Temel Anlam

Dokunma, temas; eklem; (tıp/teoloji) yara, leke, veba belirtisi, cüzam lekesi.

Etimoloji

ἅπτω (dokunmak, tutuşturmak, bağlamak) fiilinden türetilmiştir.

Septuaginta'da Kullanımı

Levililer kitabında İbranice 'nega' (yara, darbe, cüzam lekesi) kelimesinin karşılığı olarak teknik bir terimdir. Cüzam veya deri hastalığı lekesini ifade eder.

İlgili Kelimeler

ἅπτω (dokunmak), ἁφή (dokunma)

ἁφή

Kök

ἁφή

Dilbilgisi

İsim, Dişil, Yalın Hâl (Nominative), Tekil (Tiz aksanlı standart sözlük formu).

Temel Anlam

Dokunma, temas; eklem; yara, cüzam lekesi, veba.

Etimoloji

ἅπτω (dokunmak, bağlamak) fiilinden türetilmiştir.

Septuaginta'da Kullanımı

Levililer ve Yasa'nın Tekrarı kitaplarında cüzam teşhisi ve ritüel kirlilikle ilgili yasalarda 'yara/leke' anlamında özne olarak kullanılır.

İlgili Kelimeler

ἅπτω (dokunmak), ἁφή (dokunma)

ἁφῇ

Kök

ἁφή

Dilbilgisi

İsim, Dişil, Yönelme/Kalma/Vasıta Hâli (Dative), Tekil

Temel Anlam

Dokunmaya, temasa; yaraya, cüzam lekesine; dokunma yoluyla.

Etimoloji

ἅπτω (dokunmak, bağlamak) fiilinden türetilmiştir.

Septuaginta'da Kullanımı

Bir şeye dokunma vasıtasıyla kirlenmeyi veya yaranın üzerinde meydana gelen değişimleri ifade etmek için kullanılır.

İlgili Kelimeler

ἅπτω (dokunmak), ἁφή (dokunma)

← Sözlükte ara