βοὴ

Septuaginta metninde bu kelimenin 4 farklı yazımı bulundu.

Kök

βοή

Dilbilgisi

İsim, Dişil, Yalın, Tekil (nominative feminine singular) - Varyant vurgulu form

Temel Anlam

Bağırış, feryat, çığlık, yüksek ses

Etimoloji

βοάω (bağırmak, haykırmak) fiili ile ilişkilidir; Hint-Avrupa kökenli ses taklidi (onomatopoeic) bir kökten gelir.

Septuaginta'da Kullanımı

İbranice 'tse'akah' (צְעָקָה - feryat, yakarış) kelimesinin karşılığıdır. Genellikle mazlumların Tanrı'ya yükselen feryadı veya savaş çığlığı bağlamında teolojik öneme sahiptir.

İlgili Kelimeler

βοάω, βοηθέω

βοή

Kök

βοή

Dilbilgisi

İsim, Dişil, Yalın, Tekil (nominative feminine singular)

Temel Anlam

Bağırış, feryat, çığlık, çağrı

Etimoloji

βοάω fiiliyle bağlantılı, ses taklidi kökenli isim.

Septuaginta'da Kullanımı

Tanrı'nın adaletsizliğe uğrayanların sesini duyması bağlamında sıkça kullanılan anahtar kelimelerdendir.

İlgili Kelimeler

βοάω, βοηθέω

βοή·

Kök

βοή

Dilbilgisi

İsim, Dişil, Yalın, Tekil (nominative feminine singular) - Noktalı virgül noktalama işaretli form

Temel Anlam

Bağırış, feryat, çığlık

Etimoloji

βοάω fiiliyle bağlantılı, ses taklidi kökenli isim.

Septuaginta'da Kullanımı

Feryat ve yakarış cümlelerinin sonundaki duraklamalarda yer alır.

İlgili Kelimeler

βοάω, βοηθέω

βοῇ

Kök

βοή

Dilbilgisi

İsim, dişil, yönelme/kalma/vasıta (dative) hâli, tekil. Ayrıca βοάω fiilinin şimdiki zaman orta/edilgen dilek (subjunctive) veya haber (indicative) kipi 2. tekil şahsı da olabilir, ancak isim formu Septuaginta'da daha yaygındır.

Temel Anlam

Haykırışa, feryat ile, yüksek sesle.

Etimoloji

βοή isminin dative çekimidir.

Septuaginta'da Kullanımı

Genellikle vasıta bildirerek 'büyük bir feryatla' veya 'yüksek sesle' (en boē) kalıplarında kullanılır.

İlgili Kelimeler

βοή, βοάω

← Sözlükte ara