διαβόλῳ

Septuaginta metninde bu kelimenin 2 farklı yazımı bulundu.

διάβολος

İsim/Sıfat, eril, tekil, yönelme/kalma/vasıta (dative) hâli

İftiracıya, suçlayıcıya; İblis'e, Şeytan'a

διαβάλλω (iftira atmak, suçlamak) fiilinden türetilmiştir.

İblis'e veya iftiracı bir kişiye yönelik eylemleri, yönelmeleri veya durumları ifade eder.

διάβολος, διαβάλλω, σατανᾶς

διαβόλῳ·

διάβολος

Sıfat / İsim, Eril, Tekil, Yönelme Hâli (Dative)

İftiracı, suçlayıcı, gammaz; Yeni Ahit ve Septuaginta'da özel isim olarak 'İblis' veya 'Şeytan'.

διαβάλλω (iftira atmak, suçlamak) fiilinden türetilmiştir; διά (aracılığıyla, karşı) ve βάλλω (atmak) ögelerinden oluşur.

İbranice 'Satan' (suçlayıcı, düşman) kelimesinin çevirisi olarak teolojik bir terim haline gelmiştir.

διαβάλλω, διαβολή