Sözlük Girdisi
διεφθαρμένον
bozulmuş, yozlaşmış, kusurlu
Kök
διαφθείρω
Dilbilgisi
Sıfat-Fiil (Ortaç), Tamamlanmış Zaman (Perfect), Edilgen Çatı, Nötr, Tekil, Yalın/Belirtme Hâli (Nominative/Accusative) veya Eril, Tekil, Belirtme Hâli (Accusative)
Temel Anlam
Bozulmuş, çürümüş, mahvolmuş şey veya kişi
Etimoloji
διά (aracılığıyla, tamamen) edatı ve φθείρω (bozmak, mahvetmek) fiilinin birleşiminden türetilmiştir.
Septuaginta'da Kullanımı
Kurbanlık hayvanların kusurlu/hastalıklı olmasını veya fiziksel/ahlaki olarak bozulmuş bir nesneyi/durumu ifade eder.