Sözlük Girdisi
ΕΓΩ
Ben / ben / ben; / ben?
Septuaginta metninde bu kelimenin 5 farklı yazımı bulundu.
ΕΓΩ
Kök
ἐγώ
Dilbilgisi
Zamir, 1. Tekil Şahıs Kişi Zamiri, Yalın Hâl
Temel Anlam
Ben.
Etimoloji
Hint-Avrupa dil ailesi kökenli *eǵ- / *eǵō formundan gelir. Latince 'ego' ve Sanskritçe 'ahám' ile akrabadır.
Septuaginta'da Kullanımı
Sıklıkla Tanrı'nın kendisini vahşet ve antlaşma bağlamında takdim ettiği 'Ben Yahve'yim' (ἐγώ εἰμι κύριος) ifadelerinde vurgulu olarak kullanılır.
ἐγὼ
Kök
ἐγώ
Dilbilgisi
Zamir, 1. Tekil Şahıs, Yalın Hâl (Aksan işareti sonraki kelimeye göre grave/ağır aksana dönüşmüştür)
Temel Anlam
Ben
Etimoloji
Hint-Avrupa dil ailesi kökenli olup, Latince 'ego' ve Sanskritçe 'ahám' ile akrabadır.
Septuaginta'da Kullanımı
İbranice 'anoki' (אָנֹכִי) veya 'ani' (אֲנִי) zamirlerinin karşılığıdır. Tanrı'nın kendisini tanıttığı 'Ben Rab'bim' (ἐγὼ κύριος) gibi teolojik vurgu taşıyan ifadelerde çok sık geçer.
ἐγώ
Kök
ἐγώ
Dilbilgisi
Zamir, 1. Tekil Şahıs, Yalın Hâl (Vurgulu/asli akut aksanlı form)
Temel Anlam
Ben
Etimoloji
Hint-Avrupa kökenli birinci şahıs zamiri.
Septuaginta'da Kullanımı
Cümle başında veya vurgulanmak istenen durumlarda, özellikle Tanrı'nın egemenliğini ve biricikliğini vurgulayan ifadelerde kullanılır.
ἐγώ·
Kök
ἐγώ
Dilbilgisi
Zamir, 1. Tekil Şahıs, Yalın Hâl (Noktalı virgül/soru işareti noktalama işaretli form)
Temel Anlam
Ben (soru veya duraklama bildiren cümle sonu kullanımı)
Etimoloji
Hint-Avrupa kökenli birinci şahıs zamiri.
Septuaginta'da Kullanımı
Cümle sonunda veya bir sorunun parçası olarak 'Ben mi?' ya da 'Ben...' şeklinde vurgulu bitişlerde yer alır.
İlgili Kelimeler
᾿Εγὼ
Kök
ἐγώ
Dilbilgisi
Zamir, şahıs zamiri, 1. tekil şahıs, yalın hâl (nominative)
Temel Anlam
Ben
Etimoloji
Hint-Avrupa kökenli *eǵ- (ben) zamirinden gelir; Latince 'ego' ile akrabadır.
Septuaginta'da Kullanımı
İbranice אָנֹכִי (anoki) veya אֲנִי (ani) zamirlerinin karşılığıdır. Tanrı'nın 'Ben Rab'bim' (ἐγὼ κύριος) şeklindeki kendisini açıkladığı ifadelerde vurgu amaçlı sıkça kullanılır.