Sözlük Girdisi
ἐκάθισας
oturdun, oturttun
Kök
καθίζω
Dilbilgisi
Fiil, Belirsiz Geçmiş Zaman (Aorist), Etken Çatı, Haber Kipi, 2. Tekil Şahıs
Temel Anlam
Oturdun; (geçişli olarak) oturttun, yerleştirdin.
Etimoloji
κατά (aşağı) edatı ve ἵζω (oturtmak/oturmak) fiilinin birleşimiyle oluşmuştur.
Septuaginta'da Kullanımı
İbranice 'yāšaḇ' fiilinin muhataba yönelik kullanımıdır. Genellikle Tanrı'ya hitaben 'tahtına oturdun' veya bir kişiye hitaben 'oraya yerleştin' anlamında kullanılır.