Sözlük Girdisi
ἐκκλησία
topluluk, cemaat, meclis / topluluk, cemaat / topluluğa, cemaate, kiliseye
Septuaginta metninde bu kelimenin 5 farklı yazımı bulundu.
ἐκκλησία
Kök
ἐκκλησία
Dilbilgisi
İsim, dişil, teklik, yalın/seslenme/yönelme (uzun alfa ile) hâli
Temel Anlam
Halk meclisi, topluluk, cemaat, kilise
Etimoloji
ἐκ (dışarı) edatı ve καλέω (çağırmak) fiilinden türetilmiştir. Kelime anlamıyla 'dışarı çağrılmış topluluk' demektir.
Septuaginta'da Kullanımı
İbranice 'qāhāl' (topluluk, cemaat) kelimesinin karşılığı olarak İsrail halkının dini ve resmi toplantılarını ifade etmek için kullanılır.
İlgili Kelimeler
ἐκκλησιάζω, ἐκκλησιαστής, καλέω
ἐκκλησία
Kök
ἐκκλησία
Dilbilgisi
İsim, dişil, teklik, yalın (nominative) VEYA yönelme (dative - alt yazımlı iota ile) hâli
Temel Anlam
Topluluk, cemaat, meclis
Etimoloji
ἐκ (dışarı) edatı ve καλέω (çağırmak) fiilinden türetilmiştir.
Septuaginta'da Kullanımı
İsrail'in kutsal cemaatini (qahal) ve Tanrı'nın huzurunda toplanan halkı ifade eden temel terimdir.
İlgili Kelimeler
ἐκκλησιαστής, ἐκκλησιάζω
ἐκκλησία·
Kök
ἐκκλησία
Dilbilgisi
İsim, dişil, teklik, yalın VEYA yönelme hâli (noktalı virgül/durak işareti ile biten form)
Temel Anlam
Topluluk, cemaat, meclis
Etimoloji
ἐκ (dışarı) edatı ve καλέω (çağırmak) fiilinden türetilmiştir.
Septuaginta'da Kullanımı
Metin içinde bir cümlenin veya düşüncenin bittiği duraklama noktasında yer alan cemaat/topluluk kelimesidir.
İlgili Kelimeler
ἐκκλησία, ἐκκλησιάζω
ἐκκλησίᾳ
Kök
ἐκκλησία
Dilbilgisi
İsim, dişil, tekil, yönelme (dative) hâli
Temel Anlam
Topluluk, meclis, halk kurulu, kilise
Etimoloji
ἐκ (dışarı) edatı ve καλέω (çağırmak) fiilinden türetilen, 'dışarı çağrılmış topluluk' anlamına gelen ἐκκλησία kelimesinden gelir.
Septuaginta'da Kullanımı
İbranice 'qahal' (topluluk, cemaat) kelimesinin karşılığı olarak Tanrı'nın halkının bir araya gelmesini ifade eder.
İlgili Kelimeler
ἐκκλησιάζω, ἐκκλησιαστής
ἐκκλησίᾳ·
Kök
ἐκκλησία
Dilbilgisi
İsim, dişil, tekil, yönelme (dative) hâli (noktalı virgül noktalama işaretiyle)
Temel Anlam
Topluluk, meclis, halk kurulu, kilise
Etimoloji
ἐκ (dışarı) edatı ve καλέω (çağırmak) fiilinden türetilen, 'dışarı çağrılmış topluluk' anlamına gelen ἐκκλησία kelimesinden gelir.
Septuaginta'da Kullanımı
İbranice 'qahal' (topluluk, cemaat) kelimesinin karşılığı olarak Tanrı'nın halkının bir araya gelmesini ifade eder.
İlgili Kelimeler
ἐκκλησιάζω, ἐκκλησιαστής