Sözlük Girdisi
ἐκκλησίας
topluluğun, cemaatleri / Topluluğun, cemaatin, kilisenin
Septuaginta metninde bu kelimenin 3 farklı yazımı bulundu.
ἐκκλησίας
Kök
ἐκκλησία
Dilbilgisi
İsim, dişil, teklik, tamlayan (genitive) VEYA çoğul, belirtme (accusative) hâli
Temel Anlam
Topluluğun (tekil tamlayan) veya toplulukları (çoğul belirtme)
Etimoloji
ἐκ (dışarı) edatı ve καλέω (çağırmak) fiilinden türetilmiştir.
Septuaginta'da Kullanımı
Cemaatin aidiyetini belirtirken veya birden fazla topluluğu nesne konumuna getirirken kullanılır.
İlgili Kelimeler
ἐκκλησία, ἐκκλησιάζω
ἐκκλησίας·
Kök
ἐκκλησία
Dilbilgisi
İsim, dişil, teklik, tamlayan VEYA çoğul, belirtme hâli (noktalı virgül/durak işareti ile biten form)
Temel Anlam
Topluluğun, cemaatleri
Etimoloji
ἐκ (dışarı) edatı ve καλέω (çağırmak) fiilinden türetilmiştir.
Septuaginta'da Kullanımı
Cümle sonunda veya duraklama noktasında yer alan tamlayan veya çoğul belirtme formudur.
İlgili Kelimeler
ἐκκλησία, ἐκκλησιάζω
᾿Εκκλησίας
Kök
ἐκκλησία
Dilbilgisi
İsim, dişil, tekil, genitif (ilgi) hâli veya çoğul, akuzatif (belirtme) hâli. Cümle başında büyük harfle yazılmıştır.
Temel Anlam
Topluluğun, meclisin, kilisenin; toplulukları, meclisleri
Etimoloji
ἐκκαλέω (dışarı çağırmak, toplamak) fiilinden türetilmiştir; halk meclisi, topluluk anlamına gelir.
Septuaginta'da Kullanımı
İbranice קָהָל (qahal - inananlar topluluğu, cemaat) kelimesinin karşılığı olarak teolojik bir önem kazanmıştır. Tanrı'nın halkının bir araya gelmesini ifade eder.
İlgili Kelimeler
ἐκκλησία, ἐκκαλέω