Sözlük Girdisi
εὐσεβῶν
dindarların, tanrıtanır olanların
Kök
εὐσεβής
Dilbilgisi
Sıfat, Eril/Dişil/Nötr, Çoğul, Tamlayan (Genitive) Hâli
Temel Anlam
Dindarların, tanrıtanır kişilerin (aitlik veya kaynak bildirir).
Etimoloji
εὖ (iyi, doğru) ve σέβομαι (saygı duymak, tapınmak) kelimelerinin birleşiminden türetilmiştir.
Septuaginta'da Kullanımı
Doğru kişilerin topluluğunu veya onların mirasını belirtmek için sıkça kullanılır.