θυμὸν

Septuaginta metninde bu kelimenin 3 farklı yazımı bulundu.

θυμός

İsim, Eril, Belirtme Hâli (Accusative), Tekil

Öfke, gazap, hiddet; tutku, can, ruhsal güç.

θύω (coşmak, hızla hareket etmek) kökünden gelir. Canlılık, yaşam gücü ve öfke ile ilişkilidir.

İbranice 'aph' (אַף) veya 'chemah' (χֵמָה) kelimelerini karşılar; sıklıkla Tanrı'nın günaha karşı adil öfkesini (gazabını) ifade eder.

θυμόω (öfkelendirmek), ἐπιθυμία (arzu, şehvet)

θυμόν

θυμός

İsim, Eril, Belirtme Hâli (Accusative), Tekil (Cümle içi vurgu/tonlama farkı ile)

Öfke, hiddet, gazap.

θύω kökünden gelir. Ruhsal coşku ve öfke anlamlarını barındırır.

Tanrı'nın yargısını ve gazabını döktüğü sahnelerde nesne konumunda sıkça yer alır.

θυμόω (öfkelendirmek), θυμομαχέω (şiddetle savaşmak)

θυμός

İsim, Eril, Belirtme Hâli (Accusative), Tekil (Noktalı virgül/soru işareti işaretiyle sonlanan form)

Öfke, hiddet, gazap.

θύω kökenlidir.

Metin içi duraklama veya soru cümlelerinde nesne olarak yer alır.

θυμόομαι, θυμώδης