ἴασις

Septuaginta metninde bu kelimenin 2 farklı yazımı bulundu.

ἴασις

İsim, dişil, tekil, yalın hâl (nominative singular)

İyileşme, şifa, tedavi süreci.

ἰάομαι (iyileştirmek) fiilinden türetilmiş, eylemin kendisini/sürecini bildiren (-sis ekiyle) isimdir.

Tanrı'nın sağladığı kurtuluş ve esenliğin bir parçası olarak şifa ve yenilenme durumunu ifade eder.

ἴασις·

ἴασις

İsim, Dişil, Tekil, Yalın (Nominative) [Sonda noktalı virgül/üst nokta işareti vardır]

İyileşme, şifa, tedavi, kurtuluş

ἰάομαι (iyileştirmek, şifa vermek) fiilinden türetilmiştir. Hint-Avrupa dil ailesindeki şifa kökleriyle ilişkilidir.

İbranice 'marpe' (şifa) kelimesinin karşılığı olarak hem fiziksel hem de ruhsal/teolojik şifa anlamında kullanılır.

ἰάομαι, ἰατρός