Sözlük Girdisi
καθημένη
Oturan (kadın/dişil unsur)
Kök
κάθημαι
Dilbilgisi
Fiil, Ortaç (Participle), Şimdiki Zaman (Present), Orta Çatı (Deponent - Etken Anlamlı), Yalın Hâl (Nominative), Dişil, Tekil
Temel Anlam
Oturan, ikamet eden, yerleşmiş olan (dişil özne için)
Etimoloji
κατά (aşağı) edatı ile ἧμαι (oturmak) fiilinin birleşiminden türetilmiştir.
Septuaginta'da Kullanımı
Tahtta oturan kraliçeler, şehirler (kişileştirilmiş dişil isimler olarak, örn. Babil kızı) veya oturan kadınlar için kullanılır.