Sözlük Girdisi
κακὴ
kötü (dişil tekil özneyi niteler) / Kötüye, fenaya
Septuaginta metninde bu kelimenin 4 farklı yazımı bulundu.
κακὴ
Kök
κακός
Dilbilgisi
Sıfat, Dişil - Tekil - Yalın (Nominative) / Seslenme (Vocative) Hâli (Vurgu işareti sondadır)
Temel Anlam
Kötü (dişil tekil bir özneyi niteler; örn. kötü kadın, kötü niyet, kötü toprak).
Etimoloji
κακός sıfatının dişil tekil yalın hâl çekimidir.
Septuaginta'da Kullanımı
İbranice dişil tekil sıfatların karşılığı olarak ahlaki veya fiziksel nitelendirmelerde kullanılır.
κακή
Kök
κακός
Dilbilgisi
Sıfat, Dişil - Tekil - Yalın (Nominative) / Seslenme (Vocative) Hâli (Tiz aksanlı form)
Temel Anlam
Kötü (dişil tekil özneyi niteleyen form).
Etimoloji
κακός sıfatının dişil tekil yalın hâl çekiminin tiz aksanlı yazımıdır.
Septuaginta'da Kullanımı
Kötü kadın, kötü şöhret veya kötü niyet gibi dişil kavramları tanımlar.
κακῆ·
Kök
κακός
Dilbilgisi
Sıfat, dişil, tekil, yönelme (dative) hâli
Temel Anlam
Kötü, fena, zararlı, ahlaksız, değersiz
Etimoloji
Proto-Hint-Avrupa kökenli, kötülük ve kusurluluk bildiren temel sıfat.
Septuaginta'da Kullanımı
Kötü bir duruma, yola, kadına veya felakete atıfta bulunurken yönelme durumundaki isimlerle uyumlu olarak kullanılır.
κακῇ
Kök
κακός
Dilbilgisi
Sıfat, dişil, tekil, yönelme (dative) hâli (iota subscriptum ile)
Temel Anlam
Kötü, fena, zararlı
Etimoloji
Proto-Hint-Avrupa kökenli, kötülük ve kusurluluk bildiren temel sıfat.
Septuaginta'da Kullanımı
Kötü bir duruma maruz kalmayı veya kötü bir şeye yönelmeyi ifade eden dative yapılarında kullanılır.