Sözlük Girdisi
κατοικοῦσα
yaşayan, ikamet eden (dişil)
Kök
κατοικέω
Dilbilgisi
Fiil, Şimdiki Zaman, Etken Çatı, Ortaç (Participle), Dişil, Tekil, Yalın Hâl (Nominative)
Temel Anlam
İkamet eden, yaşayan (dişil özne)
Etimoloji
κατά ve οἰκέω birleşiminden. Kök: οἶκος.
Septuaginta'da Kullanımı
Dişil bir topluluğu, şehri (örn. Babil veya Siyon kızı) veya dul kadın gibi tekil dişil şahısları nitelerken özne olarak kullanılır.
İlgili Kelimeler
κατοικέω, κατοικία