Sözlük Girdisi
λύπη
acı, keder, üzüntü / kedere, üzüntüyle, acıyla
Septuaginta metninde bu kelimenin 4 farklı yazımı bulundu.
λύπη
Kök
λύπη
Dilbilgisi
İsim, Dişil, Yalın Hâli (Nominative), Tekil
Temel Anlam
Acı, keder, üzüntü, kederlenme.
Etimoloji
Klasik Yunancadan beri var olan, fiziksel veya zihinsel acı/keder anlamına gelen isim.
Septuaginta'da Kullanımı
Yaratılış'taki doğum sancısından (fiziksel acı) genel ruhsal keder ve yasa kadar geniş bir yelpazede İbranice 'itsebon' veya 'yagon' kelimelerini karşılar.
λύπη·
Kök
λύπη
Dilbilgisi
İsim, Dişil, Yalın Hâli (Nominative), Tekil (Noktalı virgül/Soru işareti noktalama işaretli form)
Temel Anlam
Acı, keder, üzüntü.
Etimoloji
λύπη isminin yalın tekil çekiminin noktalama işaretli biçimidir.
Septuaginta'da Kullanımı
Cümle sonlarında veya duraklama noktalarında yer alan standart nominative kullanımı.
İlgili Kelimeler
λύπη, λυπέω
λύπῃ
Kök
λύπη
Dilbilgisi
İsim, dişil, yönelme/kalma/vasıta hâli (dative), tekil
Temel Anlam
Kedere, üzüntüyle, acı içinde
Etimoloji
Kökeni belirsizdir; muhtemelen Hint-Avrupa dil ailesi öncesi (Pre-Greek) bir kökten gelmektedir.
Septuaginta'da Kullanımı
Eylemin tarzını veya durumunu belirtmek için vasıta (instrumental) dative olarak sıkça kullanılır ('üzüntüyle ağlamak' gibi).
İlgili Kelimeler
λυπέω (kederlendirmek), συλλυπέομαι (birlikte kederlenmek)
λύπῃ·
Kök
λύπη
Dilbilgisi
İsim, dişil, yönelme/kalma/vasıta hâli (dative), tekil (noktalı virgül/soru işareti noktalama işaretiyle)
Temel Anlam
Kedere, üzüntüyle, acı içinde (cümle sonu veya duraklama belirtir)
Etimoloji
Kökeni belirsizdir; muhtemelen Hint-Avrupa dil ailesi öncesi (Pre-Greek) bir kökten gelmektedir.
Septuaginta'da Kullanımı
Metin içi duraklama veya soru işareti içeren cümlelerde dative kullanım.
İlgili Kelimeler
λυπέω (kederlendirmek), λυπηρός (kederli)