Sözlük Girdisi
λυπήσῃς
kederlendiresin, üzesin (olumsuzla: üzme)
Kök
λυπέω
Dilbilgisi
Fiil, aorist etken çatı, dilek-istek kipi (subjunctive), 2. tekil şahıs. Genellikle olumsuzluk edatı 'μή' ile yasaklama/emir bildirir.
Temel Anlam
Kederlendiresin, üzesin (olumsuzla: kederlendirme, üzme).
Etimoloji
λύπη (keder, acı, üzüntü) isminden türetilmiştir.
Septuaginta'da Kullanımı
Bilgelik kitaplarında anne-babayı, dostları veya Tanrı'yı üzmeme yönündeki ahlaki öğütlerde sıkça geçer.