Sözlük Girdisi
ὀδόντος
dişin
Kök
ὀδούς
Dilbilgisi
İsim, eril, tekil, genitif (tamlayan) hâli
Temel Anlam
Dişin
Etimoloji
Hint-Avrupa kökenli *dent- (diş) kökünden gelir.
Septuaginta'da Kullanımı
Tek bir dişin kırılması veya zarar görmesiyle ilgili yasal/şeriat hükümlerinde (örn. kölenin dişinin kırılması) kullanılır.