Sözlük Girdisi

οἴκημα

mesken, konut, oda, hane

οἴκημα

İsim, Nötr, Yalın/Belirtme/Seslenme Hâli, Tekil

Mesken, konut, ev, oda; bazen hapishane hücresi veya tapınak odası.

οἰκέω (ikamet etmek, yaşamak) fiilinden türetilmiştir; kökeni οἶκος (ev) kelimesine dayanır. -μα eki eylemin sonucunu veya yerini belirtir.

Septuaginta'da genellikle mesken, konut veya tapınağın bölümleri (örn. Hezekiel'de tapınak odaları) için kullanılır. İbranice 'ma'on' veya 'liškah' kelimelerini karşılar.

οἶκος, οἰκέω, οἴκησις

← Sözlükte ara