Sözlük Girdisi

ΟΡΓΗ

öfke, gazap / öfke, gazap, hiddet / öfke?, gazap! / öfkeyle, gazapla, öfkeye / öfkeyle?, gazapla!

Septuaginta metninde bu kelimenin 6 farklı yazımı bulundu.

ΟΡΓΗ

ὀργή

İsim, dişil, yalın hâl (nominative), tekil. (Aksansız büyük harf yazımı: ὀργή)

Öfke, gazap, hiddet

Arzulamak, harekete geçmek anlamına gelen bir kökten türemiştir; başlangıçta mizaç/karakter anlamına gelirken sonradan öfke anlamını kazanmıştır.

İbranice אַף (af) veya חֵמָה (chemah) kelimelerinin karşılığı olarak özellikle Tanrı'nın günaha karşı duyduğu kutsal öfkeyi ve gazabı ifade etmek için kullanılır.

ὀργίζομαι, ὀργίλος

ὀργὴ

ὀργή

İsim, dişil, yalın hâl, tekil (nominative feminine singular)

Öfke, gazap, hiddet, kızgınlık; klasik Yunancada mizaç, doğal eğilim anlamlarına da gelirken Koine'de neredeyse tamamen 'öfke' ve 'ilahi yargı/gazap' anlamıyla sınırlanmıştır.

Hint-Avrupa dil ailesinden *werg- (kabarmak, olgunlaşmak, güçle dolmak) kökünden türetilmiştir. Sanskritçe 'ūrj' (güç, enerji) ile akrabadır.

İbranice 'aph' (burun/öfke) veya 'hemah' (sıcaklık/gazap) kelimelerinin karşılığı olarak Tanrı'nın günaha karşı adil öfkesini ve yargısını ifade etmek için çok sık kullanılır.

ὀργίζω, ὀργίλος, παροργίζω, παροργισμός

ὀργή

ὀργή

İsim, dişil, yalın hâl, tekil (nominative feminine singular) [tiz aksanlı varyasyon]

Öfke, gazap, hiddet.

Hint-Avrupa dil ailesinden *werg- (kabarmak, olgunlaşmak, güçle dolmak) kökünden türetilmiştir.

Standart kullanım; Tanrı'nın kutsal öfkesini veya insanın dünyevi hiddetini özne konumunda belirtir.

ὀργή, ὀργίζω

ὀργή·

ὀργή

İsim, dişil, yalın hâl, tekil (nominative feminine singular) [noktalı virgül/soru işareti noktalama işaretli]

Öfke, gazap (cümle sonu veya duraklama vurgusuyla).

Hint-Avrupa dil ailesinden *werg- (kabarmak, olgunlaşmak, güçle dolmak) kökünden türetilmiştir.

Metin içi duraklamalarda veya soru cümlelerinde Tanrı'nın gazabını vurgulamak için kullanılır.

ὀργή, ὀργίζω

ὀργῇ

ὀργή

İsim, dişil, yönelme/kalma/vasıta hâli, tekil (dative feminine singular)

Öfkeye, öfkeyle, öfkede.

Hint-Avrupa dil ailesinden *werg- (kabarmak, olgunlaşmak, güçle dolmak) kökünden türetilmiştir.

Özellikle vasıta (instrumental) anlamında 'öfkeyle/gazapla cezalandırmak' veya yönelme anlamında 'öfkeye teslim etmek' ifadelerinde kullanılır.

ὀργή, ὀργίζω

ὀργῇ·

ὀργή

İsim, dişil, yönelme/kalma/vasıta hâli, tekil (dative feminine singular) [noktalı virgül noktalama işaretli]

Öfkeyle, gazapla (cümle sonu veya duraklama vurgusuyla).

Hint-Avrupa dil ailesinden *werg- (kabarmak, olgunlaşmak, güçle dolmak) kökünden türetilmiştir.

Cümle sonlarında veya vurgulu duraklamalarda vasıta veya yönelme bildiren öfkeyi belirtir.

ὀργή, ὀργίζω

← Sözlükte ara