Sözlük Girdisi
πονηρὰς
kötü (dişil çoğul nesneler için) / kötü (bir şeyin/kimsenin)
Septuaginta metninde bu kelimenin 4 farklı yazımı bulundu.
πονηρὰς
Kök
πονηρός
Dilbilgisi
Sıfat, Dişil, Belirtme (Accusative) Hâli, Çoğul. Kelime sonundaki gravis aksanı, cümle içinde kendisinden sonra başka bir kelimenin geldiğini gösterir.
Temel Anlam
Kötü (dişil çoğul isimleri niteleyen belirtme hâli).
Etimoloji
'πόνος' (zahmet, acı, emek) kökünden türetilmiştir. Başlangıçta 'zahmet çeken, zavallı' anlamına gelirken, zamanla 'kötü, ahlaksız, fesat' anlamını kazanmıştır.
Septuaginta'da Kullanımı
Septuaginta'da dişil çoğul isimleri (örneğin kötü yollar, kötü düşünceler) nitelemek için kullanılır.
πονηράς
Kök
πονηρός
Dilbilgisi
Sıfat, Dişil, Belirtme (Accusative) Hâli, Çoğul. Kelime sonundaki akut aksan, kelimenin tek başına olduğunu veya cümlede bir duraklamadan önce geldiğini gösterir.
Temel Anlam
Kötü (dişil çoğul isimleri niteleyen belirtme hâli).
Etimoloji
'πόνος' (zahmet, acı, emek) kökünden türetilmiştir. Başlangıçta 'zahmet çeken, zavallı' anlamına gelirken, zamanla 'kötü, ahlaksız, fesat' anlamını kazanmıştır.
Septuaginta'da Kullanımı
Septuaginta'da dişil çoğul isimleri (örneğin kötü yollar, kötü düşünceler) nitelemek için kullanılır.
πονηρᾶς
Kök
πονηρός, -ά, -όν
Dilbilgisi
Sıfat, Dişil, -in Hâli (Genitive), Tekil
Temel Anlam
Kötü (dişil bir ismi niteler; örn. kötü yolun, kötü arzunun).
Etimoloji
πόνος (zahmet, acı, emek) kökenlidir.
Septuaginta'da Kullanımı
Dişil isimlerle (örn. ὁδός - yol, ἐπιθυμία - arzu) tamlama kurarak kötülüğün niteliğini belirtir.
πονηρᾶς·
Kök
πονηρός, -ά, -όν
Dilbilgisi
Sıfat, Dişil, -in Hâli (Genitive), Tekil (Noktalama işaretli)
Temel Anlam
Kötü (dişil bir ismi niteler; cümle içi duraklama veya soru işareti öncesi form).
Etimoloji
πόνος (zahmet, acı, emek) kökenlidir.
Septuaginta'da Kullanımı
Standart kullanım, metin içi noktalama işareti barındırır.