Sözlük Girdisi
πονηροῦ
kötünün, kötülüğün
Kök
πονηρός
Dilbilgisi
Sıfat / Adlaşmış Sıfat, Eril veya Nötr, İlgi (Genitive) Hâli, Tekil.
Temel Anlam
Kötünün, kötü insanın; (nötr ise) kötülüğün, kötü şeyin.
Etimoloji
'πόνος' (zahmet, acı, emek) kökünden türetilmiştir. Başlangıçta 'zahmet çeken, zavallı' anlamına gelirken, zamanla 'kötü, ahlaksız, fesat' anlamını kazanmıştır.
Septuaginta'da Kullanımı
Septuaginta'da 'kötü olanın' (bazen Şeytan veya kötü bir kişi) ya da soyut olarak 'kötülüğün' kaynağını veya aidiyetini belirtmek için kullanılır.