Sözlük Girdisi
προσκειμένοις
bağlı olanlara, katılanlara, bitişikte bulunanlara
Kök
πρόσκειμαι
Dilbilgisi
Fiil, şimdiki zaman, orta/edilgen çatı, ortaç (participle), eril/nötr, yönelme (dative) hâli, çoğul. Deponent bir fiildir, dolayısıyla biçimce orta/edilgen olsa da anlamca etkendir.
Temel Anlam
Bitişiğinde bulunmak, eklenmek, tabi olmak, sadık kalmak, bir şeye adanmış olmak.
Etimoloji
πρός (yönelme edatı, -e doğru) ve κεῖμαι (yatmak, bulunmak) kelimelerinin birleşiminden türetilmiştir.
Septuaginta'da Kullanımı
İbranice 'dabaq' (yapışmak, bağlanmak) veya 'nilvah' (katılmak, müttefik olmak) fiillerinin karşılığı olarak, Tanrı'ya veya bir topluluğa sadakatle bağlı olanları ifade etmek için kullanılır.
İlgili Kelimeler
κεῖμαι, πρόσκειμαι, προσκείμενος