Sözlük Girdisi
σὴ
senin, sana ait / senin / senin, senin olan (dişil unsur için yönelme/bulunma durumunda) / senin, senin ...-ine
Septuaginta metninde bu kelimenin 4 farklı yazımı bulundu.
σὴ
Kök
σός
Dilbilgisi
İyelik sıfatı/zamiri, dişil, yalın hâl, tekil (vurgusuz/gravis aksanlı)
Temel Anlam
Senin, sana ait olan (dişil bir ismi niteler)
Etimoloji
Sen şahıs zamirinden (σύ) türetilmiştir.
Septuaginta'da Kullanımı
Tanrı'ya hitap ederken O'nun egemenliğini, gücünü veya yasasını nitelemek için sıkça kullanılır (örn. 'senin yasan', 'senin gücün').
σή
Kök
σός
Dilbilgisi
İyelik sıfatı/zamiri, dişil, yalın hâl, tekil (acutus aksanlı)
Temel Anlam
Senin, sana ait olan
Etimoloji
σύ zamirinden türetilmiştir.
Septuaginta'da Kullanımı
Cümle sonlarında veya vurgulu durumlarda acutus aksanıyla yazılan dişil iyelik sıfatı.
σῆ
Kök
σός
Dilbilgisi
İyelik Zamiri/Sıfatı, Dişil, Tekil, Yönelme Hâli (Dative) (Not: Alt iota [σῇ] ile yazılması yaygındır)
Temel Anlam
Senin, senin olan (dişil bir kelimeyi niteler)
Etimoloji
Sen şahıs zamirinden (σύ) türetilmiş olan iyelik sıfatıdır.
Septuaginta'da Kullanımı
Tanrı'ya veya muhataba ait olan dişil kavramları (örn. 'senin gücünle', 'senin elinle') nitelemek için dative yapılarında kullanılır.
σῇ
Kök
σός
Dilbilgisi
İyelik Sıfatı / Zamiri, Dişil, Yönelme Hâli (Dative), Tekil
Temel Anlam
Senin, senin olan (dişil bir isimle uyumlu olarak)
Etimoloji
Proto-Hint-Avrupa kökenli *tewos (senin) kökünden, Yunanca σός (senin) biçimine evrilmiştir.
Septuaginta'da Kullanımı
İbranice ikinci tekil şahıs iyelik eki olan '-eḵ' veya '-eḵā' karşılığı olarak Tanrı'ya veya muhataba hitap ederken sıkça kullanılır.