Sözlük Girdisi
σῶμα
beden, vücut
Septuaginta metninde bu kelimenin 3 farklı yazımı bulundu.
σῶμα
Kök
σῶμα
Dilbilgisi
İsim, Nötr, Tekil, Yalın/Belirtme Hâli (Nominative/Accusative).
Temel Anlam
Beden, vücut, fiziksel varlık, ceset, kişi.
Etimoloji
Kökü kesin olmamakla birlikte, antik dönemde 'canlı beden' veya Homeros'ta 'ceset' anlamında kullanılmıştır. Hint-Avrupa kökenli *tewh₂- (şişmek) ile ilişkili olabilir.
Septuaginta'da Kullanımı
İbranice 'bāśār' (et/beden) veya 'gəwiyyāh' (gövde/ceset) kelimelerinin karşılığıdır. Hem yaşayan insan bedenini hem de ölü bedeni (ceset) ifade eder.
İlgili Kelimeler
σωματικός, συσσωμος
σῶμα·
Kök
σῶμα
Dilbilgisi
İsim, Nötr, Tekil, Yalın/Belirtme Hâli (Nominative/Accusative). Sonunda noktalı virgül (antik Yunancada noktalı virgül veya iki nokta üst üste işlevi gören işaret) bulunmaktadır.
Temel Anlam
Beden, vücut.
Etimoloji
σῶμα isminin noktalama işaretli formudur.
Septuaginta'da Kullanımı
Metin içi duraklama veya açıklama gerektiren cümle yapılarında yer alır.
İlgili Kelimeler
σῶμά
Kök
σῶμα
Dilbilgisi
İsim, Nötr, Tekil, Yalın/Belirtme Hâli (Nominative/Accusative). Kelime sonundaki akut aksan, kendisinden sonra gelen enclitic (vurgusuz) bir kelimeden dolayı oluşan ton kaymasını gösterir.
Temel Anlam
Beden, vücut.
Etimoloji
σῶμα isminin vurgu kayması almış halidir.
Septuaginta'da Kullanımı
Arkasından gelen zamir veya edatlarla birleşik okunuşlarda görülür.