ὑπερηφανία

Septuaginta metninde bu kelimenin 3 farklı yazımı bulundu.

Kök

ὑπερηφανία

Dilbilgisi

İsim, Dişil, Yalın Hâl (Nominative), Tekil

Temel Anlam

Kibir, gurur, küstahlık, kendini beğenmişlik

Etimoloji

ὑπερήφανος (kibirli) sıfatından türetilmiş soyut isimdir.

Septuaginta'da Kullanımı

İbranice 'gaon' (kibir, görkem) veya 'zadun' (küstahlık) kelimelerinin karşılığı olarak, Tanrı'nın nefret ettiği en büyük günahlardan biri olan kibir kavramını tanımlar.

İlgili Kelimeler

ὑπερήφανος, ὑπερηφανεύομαι

ὑπερηφανία·

Kök

ὑπερηφανία

Dilbilgisi

İsim, Dişil, Yalın Hâl (Nominative), Tekil (Sonunda Grekçe noktalı virgül [yüksek nokta / soru işareti değil, açıklama/duraklama işareti] bulunan form)

Temel Anlam

Kibir, gurur, küstahlık

Etimoloji

ὑπερήφανος (kibirli) sıfatından türetilmiştir.

Septuaginta'da Kullanımı

Metin içi noktalama işareti barındıran standart isim formudur; teolojik anlamı kibir ve Tanrı'ya karşı bağımsızlık iddiasıdır.

İlgili Kelimeler

ὑπερηφανία

ὑπερηφανίᾳ

Kök

ὑπερηφανία

Dilbilgisi

İsim, Dişil, Yönelme/Kalma Hâli (Dative), Tekil

Temel Anlam

Kibirle, gurur içinde, küstahça

Etimoloji

ὑπέρ (üzerinde, aşırı) ve φαίνω (görünmek, parlamak) köklerinden türetilmiştir.

Septuaginta'da Kullanımı

Genellikle bir eylemin yapılış tarzını (kibirle, gururla hareket etmek) belirtmek amacıyla dative halinde kullanılır.

İlgili Kelimeler

ὑπερήφανος, ὑπερηφανεύομαι

← Sözlükte ara