Sözlük Girdisi
ὑπερυψούμενος
son derece yüceltilen, kendini aşırı yükselten
Kök
ὑπερυψόω
Dilbilgisi
Fiil, şimdiki zaman, orta/edilgen çatı, ortaç (participle), teklik, eril, yalın hâl. Deponent değildir; edilgen olarak 'yüceltilen' ya da dönüşlü olarak 'kendini aşırı yükselten' anlamındadır.
Temel Anlam
Son derece yüceltilen, her şeyin üstüne çıkarılan; (olumsuz bağlamda) kendini kibirle çok yüksek gören.
Etimoloji
ὑπέρ (üzerinde, aşırı) edatı ile ὑψόω (yükseltmek, yüceltmek) fiilinin birleşiminden türetilmiştir.
Septuaginta'da Kullanımı
Mezmurlar ve Daniel gibi kitaplarda Tanrı'nın yüceliğini övmek için veya kibirli kralların kendilerini Tanrılaştırmasını betimlemek için kullanılır.
İlgili Kelimeler
ὑπερύψωσις, ὑψόω, ὑψηλός