Sözlük Girdisi
ψυχὴ
can, ruh, yaşam, kişi / can, ruh, yaşam / can, ruh / cana, ruha, canla, ruhla / cana, ruha, kendisi için, canıyla
Septuaginta metninde bu kelimenin 5 farklı yazımı bulundu.
ψυχὴ
Kök
ψυχή
Dilbilgisi
İsim, dişil, yalın hâl, tekil (nominative singular feminine)
Temel Anlam
Can, ruh, yaşam, öz varlık, birey
Etimoloji
ψύχω (solumak) fiilinden türemiştir.
Septuaginta'da Kullanımı
İbranice 'nefeş' kavramının temel karşılığıdır. Klasik Grek felsefesindeki beden-ruh ikiliğinden ziyade, yaşayan bütünsel varlığı, canı ve arzuları temsil eder.
İlgili Kelimeler
ψυχικός, ἔμψυχος
ψυχή
Kök
ψυχή
Dilbilgisi
İsim, dişil, yalın hâl, tekil (nominative singular feminine)
Temel Anlam
Can, ruh, hayat, birey
Etimoloji
ψύχω kökenlidir.
Septuaginta'da Kullanımı
İnsanın yaşayan bir varlık olarak bütününü, arzularını ve hayatiyetini simgeler.
İlgili Kelimeler
ψυχή·
Kök
ψυχή
Dilbilgisi
İsim, dişil, yalın hâl, tekil (noktalı virgül/ano teleia noktalama işareti ile sonlanmıştır)
Temel Anlam
Can, ruh, yaşam
Etimoloji
ψύχω kökenlidir.
Septuaginta'da Kullanımı
Özne konumunda olup cümle içi duraklama işaretiyle ayrılmıştır.
İlgili Kelimeler
ψυχῇ
Kök
ψυχή
Dilbilgisi
İsim, dişil, -e hâli, tekil (dative singular feminine - iota subscriptum ile)
Temel Anlam
Cana, ruha, canla, ruhla, canda
Etimoloji
ψύχω kökenli ψυχή isminin yönelme/bulunma/vasıta hâlidir.
Septuaginta'da Kullanımı
'Bütün canıyla/yüreğiyle' (ἐν ὅλῃ τῇ ψυχῇ) gibi kalıplarda vasıta veya tarz bildirmek için sıkça kullanılır.
İlgili Kelimeler
ψυχῇ·
Kök
ψυχή
Dilbilgisi
İsim, Dişil, Yönelme Hâli (Dative), Tekil
Temel Anlam
Can, ruh, yaşam, canlının kendisi, benlik, arzu, istek
Etimoloji
ψύχω (üflemek, soğutmak) fiilinden türemiştir. Yaşam soluğu, can anlamına gelir.
Septuaginta'da Kullanımı
İbranice 'nefeş' (נֶפֶשׁ) kelimesinin karşılığıdır. Klasik Yunancadaki beden-ruh düalizminden ziyade, İbranice düşüncedeki bütünsel insanı, yaşayan varlığı ve canı ifade eder.
İlgili Kelimeler
ψυχικός, δίψυχος, ὀλιγόψυχος