ΑΝΘΡΩΠΟΣ

Septuaginta metninde bu kelimenin 6 farklı yazımı bulundu.

Kök

ἄνθρωπος

Dilbilgisi

İsim, eril, yalın hâl, tekil

Temel Anlam

İnsan, insanoğlu, kişi (cinsiyet farkı gözetmeksizin insan türü).

Etimoloji

Kökeni kesin olmamakla birlikte, 'ἀνήρ' (erkek/insan) ve 'ὤψ' (yüz, göz) kelimeleriyle ilişkili olup 'yukarı bakan yüz/göz' veya 'insan çehreli' anlamına geldiği düşünülmektedir.

Septuaginta'da Kullanımı

İbranice 'adam' (אָדָם) veya 'iş' (אִישׁ) kelimelerinin karşılığıdır. Yaratılış bağlamında insanlığı, bazen de zayıf ve ölümlü varlığı temsil eder.

İlgili Kelimeler

ἀνθρώπινος (insani), φιλανθρωπία (insan sevgisi)

ἄνθρωπος

Kök

ἄνθρωπος

Dilbilgisi

İsim, Eril, Yalın Hâl (Nominative), Tekil

Temel Anlam

İnsan, kişi, insanoğlu, erkek veya kadın ayrımı yapmaksızın beşer.

Etimoloji

ἀνήρ (erkek/insan) ve ὤψ (göz/yüz) köklerinden türetilmiştir.

Septuaginta'da Kullanımı

İbranice 'adam' (אָדָם) kelimesinin birincil karşılığıdır. Yaratılış 1:26-27'de Tanrı'nın kendi suretinde yarattığı insanı ifade eder.

İlgili Kelimeler

ἀνθρώπινος, υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου (insanoğlu)

ἄνθρωπος·

Kök

ἄνθρωπος

Dilbilgisi

İsim, Eril, Yalın Hâl (Nominative), Tekil (Sonunda noktalı virgül [üst nokta] işaretiyle biten duraklama formu)

Temel Anlam

İnsan, kişi (cümle içi duraklama veya soru işareti öncesi özne konumu).

Etimoloji

ἀνήρ (erkek/insan) ve ὤψ (göz/yüz) köklerinden türetilmiştir.

Septuaginta'da Kullanımı

Standart kullanım, İbranice 'adam' kelimesinin özne konumundaki çevirisidir.

İlgili Kelimeler

ἀνθρώπινος, ἀνθρωποκτόνος

ἄνθρωπός

Kök

ἄνθρωπος

Dilbilgisi

İsim, Eril, Yalın Hâl (Nominative), Tekil (Cümle içinde kendisinden sonra vurgulu kelime geldiğinde akut aksan alan form)

Temel Anlam

İnsan, kişi.

Etimoloji

ἀνήρ (erkek/insan) ve ὤψ (göz/yüz) köklerinden türetilmiştir.

Septuaginta'da Kullanımı

Standart kullanım, İbranice 'adam' kelimesinin özne konumundaki çevirisidir.

İlgili Kelimeler

ἀνθρώπινος, ἀνθρωπολογία

Ἄνθρωπός

Kök

ἄνθρωπος

Dilbilgisi

İsim, eril, yalın hâl (nominative), tekil (Cümle başı veya vurgu nedeniyle ilk harfi büyük yazılmıştır; kelime sonundaki tonlama işareti sonraki kelimeye göre değişebilir)

Temel Anlam

İnsan, adam, kişi, insanlık

Etimoloji

Kökeni tam olarak bilinmemekle birlikte, 'yukarı bakan/insansı yüzlü' anlamında ἀνήρ (adam) ve ὤψ (göz/yüz) kelimeleriyle ilişkilendirilmiştir.

Septuaginta'da Kullanımı

İbranice אָדָם (Adam - insan) veya אִישׁ (İş - adam/erkek) kelimelerinin genel karşılığıdır. Hem bireysel insanı hem de genel olarak insan soyunu ifade eder.

İlgili Kelimeler

ἀνθρώπινος, ἀνθρωποκτόνος

῎Ανθρωπος

Kök

ἄνθρωπος

Dilbilgisi

İsim, Eril, Yalın Hâl, Tekil (Aksansız büyük harfle başlayan cümle başı formu).

Temel Anlam

İnsan, insanoğlu, kişi, erkek veya kadın ayrımı yapmaksızın insan soyu.

Etimoloji

Kökeni tam olarak bilinmemekle birlikte, 'ἀνήρ' (erkek/insan) ve 'ὤψ' (göz/yüz) kelimeleriyle ilişkili olabileceği, 'yukarı bakan/insansı yüzü olan' anlamına geldiği öne sürülmüştür.

Septuaginta'da Kullanımı

İbranice אָדָם (Adam) veya אֱנוֹשׁ (Enoş) kelimelerinin karşılığı olarak hem bireysel insanı hem de genel olarak insanlığı/beşeriyeti ifade eder.

İlgili Kelimeler

ἀνθρώπινος (insani), ἀνθρωποκτόνος (katil)

← Sözlükte ara