Sözlük Girdisi
ΤΟΥ
-in, -ın (eril/nötr tekil isimler için aidiyet belirtir) / -in, -ın (tamlayan eki işlevi görür) / o şeyin, onun; herhangi birinin / -in, -ın (belirtilen eril/nötr ismin iyelik eki) / -in, -ın, o kişinin, onun
Septuaginta metninde bu kelimenin 5 farklı yazımı bulundu.
ΤΟΥ
Kök
ὁ, ἡ, τό
Dilbilgisi
Belirli tanımlık (article); eril veya nötr, tekil, tamlayan (genitive) hâli.
Temel Anlam
Eril veya nötr tekil isimlerin aidiyetini belirten tanımlık (-in, -ın).
Etimoloji
Hint-Avrupa kökenli işaret kökünden türemiş genitive tekil formdur.
Septuaginta'da Kullanımı
İbranice isim tamlamalarındaki (izafet zinciri) muzafun ileyh konumundaki kelimeleri belirtmek için çok sık kullanılır.
Τοῦ
Kök
ὁ
Dilbilgisi
Belirtili Tanımlık (Article), Eril/Nötr, İlgi (Genitive), Tekil
Temel Anlam
-in, -ın (belirli eril veya nötr tekil isimleri niteler)
Etimoloji
Proto-Hint-Avrupa kökenli tanımlık kökünden türemiştir.
Septuaginta'da Kullanımı
Standart dilbilgisel kullanım; aidiyet ve sahiplik bildiren tekil isimlerin önünde çok sık kullanılır.
του
Kök
ὁ
Dilbilgisi
Belirli Tanımlık (Article) veya İlgi Zamiri, Eril/Nötr, Tekil, Genitif (Tamlama Hâli) [Attika/Koine diyalektinde 'τοῦ' biçiminin şiirsel veya kısa varyantı; bazen belgisiz zamir 'τινός' yerine enklitik 'του' olarak da kullanılır]
Temel Anlam
Belirli bir şeyin/kimsenin; (enklitik ise) herhangi birinin, bir şeyin
Etimoloji
Proto-Hint-Avrupa kökenli işaret kökünden türemiştir.
Septuaginta'da Kullanımı
Genellikle 'τοῦ' (belirli tanımlık genitifi) formunun yazım varyantı veya nadiren belgisiz zamir işlevindedir.
τοὺ
Kök
ὁ
Dilbilgisi
Belirtili Tanımlık (Article), Eril/Nötr, İlgi Hâli (Genitive), Tekil (Not: Aksan hatası barındıran veya bağlama göre değişen 'τοῦ' formunun varyantıdır)
Temel Anlam
Belirtili tanımlık (İngilizcedeki 'the' işlevi)
Etimoloji
Proto-Hint-Avrupa kökenli işaret zamiri *so, *sā, *tod kökünden türemiştir.
Septuaginta'da Kullanımı
İbranice 'ha-' (ה) tanımlığının karşılığı olarak veya Grekçe dilbilgisi gereği isim tamlamalarında belirteç olarak kullanılır.
τοῦ
Kök
ὁ
Dilbilgisi
Belirtili Tanımlık (Article), Eril/Nötr, İlgi Hâli (Genitive), Tekil
Temel Anlam
Belirli bir ismin ilgi hâlini belirtir (-in, -ın eki işlevi görür)
Etimoloji
Proto-Hint-Avrupa gösterim zamiri kökünden (*so, *sa, *tod) türemiştir.
Septuaginta'da Kullanımı
İbranice 'ha-' (belirlilik takısı) ve aitlik bildiren 'le-' ön ekinin çevirisinde sıkça kullanılır.